Kulinaria i kuchnia staropolska

Reprint oryginału wydanego w 1928 roku. Ponad 100 prostych, tradycyjnych przepisów na domowe wypieki: chleba (jasnego i ciemnego), bułek i słodkich rozmaitości. Wydanie broszurowe. Warszawa 2012 Stron 32+12 oprawa: broszurowa format: 240x165 mm ISBN 978-83-61889-59-5

W dniu 28 września 2005 roku na Listę Produktów Tradycyjnych została wpisana w kategorii Mięso świeże oraz produkty mięsne: "Kiełbasa Lisiecka". W publikacji wydanej w 1926 r. pt. „Krakowskie wyroby wędliniarskie – praktyczne wskazówki o wyrobie wędlin” autorstwa Mistrza Wędliniarskiego i właściciela Fabryki Wędlin w Krakowie pana Andrzeja Różyckiego napisano, że „…Sposób wyrabiania wędlin krakowskich ma swoją wyrobioną markę dzięki dobroci, czego dowodem jest to, że przed wojną 70% wędlin produkowanych w Krakowie w sposób przeze mnie podany szło na zaopatrzenie miast byłej Austrii i zagranicę”. Autor w rozdziale „Krakowskie kiełbasy krajane” podaje przepisy i wymienia szereg kiełbas, wśród których wyróżnia m.in. krakowską grubo krajaną kiełbasę, kiełbasę krajaną na sposób domowy, krakowskie kiełbasy siekane. To właśnie w latach 30. XX w. z krakowskich kiełbas krojonych wywodzi się kiełbasa lisiecka, jako szczególny ich rodzaj, poszukiwany przez konsumentów ze względu na jej smak, recepturę i sposób wykonania, identyfikowany właśnie z Liszkami. Z ustnych przekazów wiadomo, iż Metropolita Krakowski książę Adam Sapieha również wysoko sobie cenił kiełbasę lisiecką, podobnie jak jego późniejszy następca kardynał Karol Wojtyła, który zawsze jej kosztował podczas swoich pobytów w parafii lisieckiej. W książce m.in.: wskazówki o doborze wieprzów na wyroby wędliniarskie; postępowanie z trzodą lub bydłem przed biciem; bicie bydła i trzody; żywa i bita waga bydła i trzody; wskazówki o mięsie; rozbieranie mięsa; wykrawanie; żyłkowanie; solenie mięsa; czyszczenie jelit i kiszek; przyprawa; nadziewanie; krakowskie krajane kiełbasy; kiełbasa krajana w sposób domowy; kiełbasa krajana w sposób domowy do wysuszenia; kiełbasa krajana z mięsa wołowego; kiełbasa krajana do gotowania; kiełbasa krajana wiejska; kiełbasa krajana wiejska do gotowania; krakowskie kiełbasy siekane; kiełbasy siekane z mięsa wołowego; kiełbasy siekane do wysuszenia na sposób domowy; kiełbasy siekane do gotowania; kiełbasa siekana wiejska; kiełbasa siekana wiejska do gotowania; kiełbasa polędwicowa; kiełbasa tyrolska; kiełbasa paryska; kabanosy; kabanosy grubo siekane debreczyńskie; debreczyńskie oryginalne salami węgierskie; kiełbaski; sardelki i kiełbasa sardelowa; sardelki warszawskie z mięsem wołowem; sardelki warszawskie z mięsa wieprzowego; klops (zając pasztetowy); szynka westfalska do jedzenia na surowo; słonina paprykowana; słonina do chleba; boczek pieczony; boczek zwijany; polędwica pieczona; polędwica myśliwska; polędwice łososiowe; polędwica łososiowa paryska; sztufada; rolady; rolada z prosiaka; rolada wołowa zwijana; główka wieprzowa faszerowana; pasztet; pasztet z dziczyzny; pasztet z młodego prosiaka; wieprzowa przednia szynka pieczona; szynka wołowa; szynka wieprzowa zwijana; cielęcina wieprzowa zwijana; baranina pieczona zwijana; auspik; urządzanie wędzarni; wędzenie kiełbas; wędzenie kiełbas krajanych z mięsa niemarynowanego; wędzenie kiełbasek; wędzenie kabanosów; wędzenie debreczyńskich i wiele wiele innych. Wydawca Graf_ika Data wydania 2011 Metoda druku: Fotooffset Oprawa twarda, szyta, zadrukowana wyklejka Liczba stron 206 Format 210x150 mm

Compendium Ferculorum albo zebranie potraw - pierwsza zachowana polska książka kucharska, wydana w Krakowie w 1682 roku. Autorem był kuchmistrz wojewody krakowskiego Aleksandra Michała Lubomirskiego Stanisław Czerniecki. Książka składa się z trzech rozdziałów i zawiera 333 przepisy. W części pierwszej przedstawione zostały potrawy mięsne, w rozdziale drugim umieszczono przepisy na dania z ryb, ostatnia część dzieła zawiera receptury na potrawy mleczne, pasztety, sposoby przyrządzania tortów i ciast. Każda z tych części oprócz stu głównych przepisów, zawiera uzupełnienie, tzw. additament (dziesięć kolejnych receptur, dotyczących dodatków do opisywanych wcześniej potraw). Atrakcją każdego rozdziału jest tzw. sekret kuchmistrzowski. Dzieło zadedykował autor Helenie Tekli Lubomirskiej, żonie Aleksandra Michała. Data wydania: 2013 Oprawa: zadrukowana wyklekja, oprawa twarda, zadrukowana Format: 160 x 277 mm Liczba stron: 112+12

Reprint wydania z 1895 r. Kolejny podręcznik dla właścicieli winnic w Polsce. Były inspektor winnic w Austro-Węgrzech – w swoim dziele wprowadza czytelnika we wszystko to, co gospodarstwa piwnicznego (kiperstwa) i fabrykacji win dotyczy. Stara się, by wiadomości były dla wszystkich zrozumiałe, pomijając naukowe rozprawy, a trzymając się praktycznej strony tematu. Zawarte w książce informacje dotyczą: praktycznej próby wina, kiperskich wyrażeń, oceny składu chemiczny moszczu i wina, chorób i wad wina, technicznych metod postępowania z winem, drozdży, win słodkich i deserowych, esencji, moszczów rodzynkowych, win likierowych, białych i czerwonych itp. W jednym woluminie VII części, łącznie 359 str., numeracja ciągła; z drzeworytami w tekście. Przedruk metodą fotooffsetową format 206 x 141 mm ISBN 978-83-61889-28-1 Graf-ika Warszawa 2010

Jan Szyttler Kuchnia myśliwska, czyli na łowach: dla uśnierzenia głodu, dogadzając oraz najdelikatniejszemu smakowi z dodaniem rad i przepisów do urządzenia ubitej zwierzyny czworonożnej lub ptactwa, tudzież przygotowania naprędce posiłku z wybranych rozmaitych drobnych cząstek zwierzyny. Reprint oryginału wydanego w 1845 r. Praktyczny podręcznik kulinarny dla amatorów łowów i ich kuchmistrzów: zbiór niepowtarzalnych receptur i przepisów, niektóre bardzo oryginalne, np. łapy niedźwiedzie na zimno, mózgi z łosia lub sarny. Poradnik: 1) jak przygotować się do łowów (zabierać ze sobą bułki bardzo posilne do zapaśnej torby myśliwskiej, wykonane z ciasta drożdżowego z farszem zajęczym oraz napój zdrowy na łowach, z imbiru, kandyzowanego cukru, cytryn oraz drożdży zalanych wodą; 2) jak skonstruować przenośny kominek (autor zamieszcza w książce dokładny opis konstrukcji z rysunkiem). Przewodnik po łownej zwierzynie: sarny, dziki, niedźwiedzie, zające, łosie, jelenie, daniele, żubry, bobry i niezliczone gatunki dzikiego ptactwa. Oprawa twarda, zadrukowana wyklejka Format 130x225 mm 161+23 stron Wydawnictwo Graf_ika Warszawa 2012

Dwa tomy w jednym woluminie: Najnowsza kuchnia wytworna i gospodarska zawierająca 1249 przepisów gospodarskich, z uwzględnieniem kuchni jarskiej cz. 1 oraz Piekarnia i cukiernia wytworna i gospodarska Najnowszej kuchni cz. 2 Reprint wydania z 1904 i 1908 roku Tom I - 496 str.; liczne tablice Podział i rozpoznawanie mięsa, dobre rady, sosy, zupy (ciepłe, zimne, postne), dodatki do zup; ciasta do pasztetów i pasztety, ryby i raki, ryby morskie, wołowina, cielęcina, baranina, wieprzowina, drób, dzika zwierzyna, jarzyny potrawy mączne, jaja i omlety, sałaty, kompoty, leguminy gorące i zimne, pierożki, torty i ciasta,, biszkopty, pączki i faworki, kremy, galarety i wszystko czego dusza zapragnie… Tom II – 160 str. Przygotowanie i pieczenie różnego pieczywa niesłodkiego: chleby, bułki, rogale Ciasta drożdżowe słodkie; ciasta parzone, kruche, francuskie i biszkoptowe, ciasta migdałowe i śmietanowe, torty i mazurki, pierniki, marcepany… Format 148/210 cm Oprawa twarda; zadrukowana wyklejka Do Czytelniczek! Wydając tą książkę miałam na celu, aby nasze młode gospodynie znalazły w niej poradę i pomoc, oraz ażeby stać się ona mogła podręcznikiem dla tych Pań doświadczonych i gospodyń wytrawnych, które rozumieją potrzebę urozmaicenia kuchni domowej. Nie ma bowiem nic gorszego w kuchni jak jednostajność, która często jest powodem wstrętu i przesytu. Mając to na uwadze, do potraw ogólnie znanych dodałam znaczną liczbę przepisów wykwintnych, wskazując nadto przy każdej potrawie sposób jej podawania. Bo jak najpiękniejsza kobieta przez strój nieodpowiedni i niegustowny ujmuje sobie powabu, tak też najsmaczniejsza potrawa traci na wartości, gdy podaje się ją w niestosownym garniturze lub sosie… M. Norkowska

Reprint oryginału z 1877 r. Tytuł w całości brzmi „Polska kuchnia koszerna zawierająca najrozmaitsze potrawy i pieczywa, konfitury i soki oraz szczegółowy przewodnik do urządzenia koszernego gospodarstwa przez Rebekę Wolff tłumaczone z niemieckiego przez S.D. nakładem tłumacza”. Przewodnik kulinarny zawierający przepisy potraw mięsnych i mlecznych, na różne pieczywo, konfitury, soki, galarety, kremy, sosy a wszystko przyrządzone w sposób koszerny. Przedruk metodą fotooffsetową oprawa twarda: drukowana, foliowana, zadrukowana wyklejka format 140 x 200 mm str. 188 ISBN 978-83-61889-20-5 Graf-ika Warszawa 2010

Józef Rostafiński (1850-1928); botanik, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego; członek PAU, pionier polskiej florystyki. Jedna z jego książek, Przewodnik do oznaczania roślin w Polsce dziko rosnących, doczekała się 21 wydań między 1886 i 1979 rokiem. Zielnik Czarodziejski - naukowe badanie dawnych przesądów, czarów i roślin czarodziejskich, w których Rostafiński wykazał, że owe wierzenia wśród ludu nie są wyobrażeniami, zachowanymi jeszcze z prastarych czasów pogańskich. Wierzenia te zostały zatarte przez chrześcijaństwo i idącą w ślad za nim kulturę. Nastąpiło to w znacznej części w wieku XVI za pomocą popularnej polskiej literatury ludowej: Ogrody zdrowia; Księgi o gospodarstwie Piotra de Crescentis; Lekarstwa doświadczone Jana Pileckiego; Herbarz polski (roślinnym) Marcina z Urzędowa; Zielnik Szymona Syreńskiego; Młot na czarownice; Sekreta białogłowskie Haura i wiele, wiele innych, z których Rostafiński wybrał, zebrał i usystematyzował te najciekawsze i zaprezentował w swoim Zielniku. Uważam, że cytat z Encyklopedii staropolskiej Z. Glogera będzie najbardziej zachęcającym do zakupu tej bardzo interesującej pozycji. Jeżeli zważymy, że sam zielnik Syreńskiego obejmuje przeszło 1500 stron in folio ścisłego druku, naszpikowanych tysiącami przesądów, pojmiemy, jak potwornie obfitą była ta strawa, płynąca przeważnie z zachodu i południa Europy do Polski dla nakarmienia ogółu polskiego, łaknącego, tak jak wszystkie inne, wszelakich sekretów i wiedzy, w codziennym życiu stosowanej. Prof. Rostafiński z literatury powyższej spożytkował do swego Zielnika czarodziejskiego wszystko, co się tyczy chorób ludzi i zwierząt, czarów, duchów, wróżb, wpływu roślin na: miłość, zgodę, niezgodę, wymowę, pamięć itd. Dowiadujemy się tu między innymi, że ziele Dziewięćsił, włożone dzieciom do kolebki, zachowywa je od złego urzeczenia bab. Boże drzewko dobrze jest przeciw czarom w małżeństwie w łoże słać. Dębowe liście i drzewo są środkiem przeciw czarom, a dymu z liści dębowych czart się boi. Dziewanna oddala czary, wymowność dawa, język wolny czyni ku wymowności... i tam, gdzie rad siadasz, pokrop tą wódką, a będą przy tobie dobrzy duchowie ku potwierdzeniu ciebie. Dzięgiel noszony zabezpiecza od zczarowania personę i dom, żuty serce smętne rozwesela, strachy, cienie nocne odpędza. Gwoździki kramne czynią mocnych w małżeństwie. Koszyszczko miłośnie zczarowanym pomaga. Lubczyk dobry jest przeciw czarom rzuconym na bydło. Oman tęskność oddala, serce uwesela, człowieka wdzięcznego, miłego i przyjemnego czyni, kłopot odpędza i zapomnienie przywodzi, cerę cudną czyni. Pietruszka paniom niepłodnym służy. Pięciornik - kto co od króla będzie żądał, otrzyma wszystko, mając przy sobie to ziele, albowiem czyni człowieka wymownym i przyjemnym. Piołun pod podeszwami noszony rozbudza apetyt. Piwonia (korzeń i nasiona) lekarstwo dla opętanych i przeciw czarom. Pokrzyk roślina jest czarodziejska. Pokrzywa trzymana w ręku ze złocieniem zabezpiecza od strachów i widm. Polej kreteński, kto chciwy czci, chwały i uwielbienia, ma go nosić przy sobie. Przestęp noszony na szyi chroni od czarów. Rośnik noszony na szyi zamienia nieprzyjaciół w przyjaciół, we wszelkich zawodach daje szczęście, chroni przed czarami. Ruta, zebrana przed wschodem słońca i używana na surowo, dobra przeciw czarom. Słonecznik mężom sił dodaje. Szafran w miarę użyty rozwesela serca, nadużyty czyni człowieka smutnym. Szałwja - jak zapewnia Syreński - tak jest skuteczna do płodności, że w Egipcie po morowem powietrzu przymuszano pozostałych mieszkańców do jej picia?. J. Rostafiński Zielnik Czarodziejski Reprint wydania z 1893 r. Str. 202 Format: 160x250 mm Oprawa twarda, zadrukowana wyklejka ISBN 978-83-61889-58-8