Znajdujący się w malowniczym położeniu klasycystyczny dwór w Bytyniu leży pomiędzy Jeziorem Bytyńskim, a obecną drogą krajową nr 92. Nie spotkał go los wielu opuszczonych dziś podupadłych i zrujnowanych siedzib ziemiańskich. Zadbany budynek otoczony jest wypielęgnowanym parkiem. To właśnie młode, niepozorne drzewa odgradzają dzisiaj od otaczającego świata dom wybudowany w 1785 roku dla rodziny Niegolewskich. Parterowy budynek przeszedł w XIX wieku dwie duże rozbudowy, które nadały mu aktualny, piętrowy kształt. W 1912 roku – kiedy to został po raz pierwszy uwieczniony na fotografii – był on własnością panny Heleny Gąsiorowskiej. Został przez nią odziedziczony po ojcu, Bronisławie, którego matka pochodziła z rodziny Niegolewskich.
Sam Bytyń był przez kilkaset lat własnością Konarzewskich herbu Poraj. Po nich właścicielami wsi byli Bojanowscy herbu Junosza i od XVIII wieku właśnie Niegolewscy z Niegolewa. W 1786 roku w Bytyniu urodził się Andrzej Niegolewski, słynny szwoleżer, bohater spod Somosierry. W 1939 roku właścicielem majątku był jego imiennik Andrzej, również z Niegolewskich, do których dwór powrócił na drodze dziedziczenia. Przed wojną Bytyń wraz z folwarkiem Witkowice liczył 2146 hektarów.
Stan budynku: bardzo dobry
Stan parku: bardzo dobry
Dostępność: niedostępny
Bibliografia:
1. „Dwory polskie w Wielkim Księstwie Poznańskiem”, Leonard Durczykiewicz
2. „Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce”, Marcin Libicki, Piotr Libicki