Więckowice to kolejny na naszym podróżniczym szlaku majątek z bogatą historią. Miejscowość pojawiająca się w tekstach źródłowych już w 1387 roku należała przez bardzo długi czas do rodziny Więckowskich, jednak Leonard Durczykiewicz fotografował ją już jako własność Zofii z hrabiów Czapskich Breziny. Nim jednak majątek ów trafił w ręce Brezów, należał w XVIII wieku kolejno do Zbijewskich, Bielińskich i Drwęskich. W 1805 roku Roch Drwęski sprzedał go Adamowi Turno za cenę 112 500 złotych polskich. W 1825 roku posiadłość sprzedana została Mycielskiemu z linii Szamotulskiej za 40 000 talarów. Do rąk Brezów dwór trafił siedem lat później jako wiano Konstancji Mycielskiej wniesione do małżeństwa z Józefem Berezą, pułkownikiem wojsk polskich. W rodzinie Berezów majątek pozostał do czasów XX wojny światowej.

Durczykiewicz opisał budynek jako obszerny, staroświecki dwór zbudowany w podkowę. Dzisiaj jest to piętrowy budynek na planie litery U z dobudowanymi do części głównej skrzydłami i dwupiętrowymi przybudówkami. Rozbudowywany wielokrotnie już w XIX wieku budynek ostatnie zmiany w bryle dokonane miał już po II wojnie światowej. Przy dworze zachowała się kaplica z 1892 roku.

Zdjęcie elewacji bocznej dworu zostało przez nas wykonane z nieco bliższej perspektywy, ponieważ alejka, na której sto lat temu stał Leonard Durczykiewicz ze swoim aparatem stanowi dziś zarośniętą i zaniedbaną częścią parku, który w całości prezentuje się jednak nienajgorzej.

Stan budynku: dostateczny, dom opuszczony
Stan parku: dostateczny
Dostępność: z zewnątrz

Bibliografia:
1.    „Dwory polskie w Wielkim Księstwie Poznańskiem”, Leonard Durczykiewicz
2.    „Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce”, Marcin Libicki, Piotr Libicki